Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

Με κόλλα, κλωστή και βαμβάκι!






Καλησπέρα σας!

Η πρόθεσή μου δεν ήταν να φτιάξω τόσο ένα όμορφο πρόβατο, όσο να φτιάξω ένα παιχνίδι σαν από αυτά που θυμίζουν παιχνίδια της εποχής του '30 ή του '40, αυτά τα παιχνίδια της οδού Αιόλου, όπως τα λέει ο Δ. Πικιώνης. 

«"Οδός Αιόλου"» είναι συμβολικός όρος, σημαίνει όλες εκείνες τις περιοχές, όπου το αίσθημα της λαϊκής παράδοσης έρχεται σε δημιουργική αντίθεση προς σύγχρονους όρους της ζωής, αντίθεση από την οποία γεννιούνται νέες,γνήσιες, λαϊκές μορφές»


Κι ενώ τα υλικά είναι ταπεινά- κόλλα, κλωστή, βαμβάκι, χαρτί- το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που θέλω.
Πάλι επιτηδευμένο.
Ίσως, η πρώτη φάση του(πάνω) ήταν και η πιο
καλή.
Δεν πειράζει...το προχωράω και θα το τελειώσω...




Καλή μας εβδομάδα!!!









Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Καροτσάκι μωρού με αυγό πάπιας / Faberge, Pram with duck egg




Χαίρετε!


Η αλήθεια είναι ότι έχω πολύ καιρό να φτιάξω κάτι!!!
Όμως, επειδή πραγματικά η ενασχόλησή μου με τις κατασκευές και το blog είναι κάτι σαν μία διαφυγή στο δικό μου "μυστικό κήπο", σήμερα ξανανοίγω την κρυφή του πόρτα με μια μικρή, τρυφερή κατασκευή. 
"Έπρεπε" να φτιάξω κάτι... Ελπίζω να είστε εκεί...

Ένα καροτσάκι για μωρό φτιαγμένο από αυγό πάπιας!



Τα αυγά πάπιας τα είχα αγοράσει το Πάσχα, θέλοντας να τα φτιάξω αυγά τύπου Faberge. Τελικά, ξεκίνησα πριν λίγες μέρες αυτήν εδώ την κατασκευή, και μετά από πολλά "σπασίματα", "ραγίσματα"... και ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, κατάφερα να την τελειώσω(;) ...και να σας τη δείξω...


Αρχικά, και μετά από κάποια σκαριφήματα, έφτιαξα τις ρόδες, με χαρτί. Το ίδιο και τις σούστες.



Όσο για το αυγό, αφού βρήκα τις δύο κορυφές, το διαίρεσα στα δύο και μετά στα τέσσερα. Στη συνέχεια, το άδειασα κάνοντας δύο τρύπες στις δύο κορυφές του και φυσώντας από τη μία τρύπα. Ακολούθησε καλό πλύσιμο, και κόπηκε το ένα τέταρτο του κελύφους. Βάφτηκε και διακοσμήθηκε. Κολλήθηκε στη βάση. Πάντως,  αν και φαίνεται τελειωμένο, θέλει ακόμα να φτιάξω κάποια πραγματάκια στο εσωτερικό του... μαξιλαράκι, κουβερτούλα...







(και λίγο decoupage, σε παλιό μου ντουλάπι)


Καλό σας απόγευμα!

Καλή Κυριακή!






Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Χάρτινη κούκλα/ Paper Doll (1945)






Τα διάφορα πλάνα είναι της Miss Dorothy Rogers που κάνει μια κούκλα από χαρτί της Βασίλισσας Ελισάβετ Ι, το 1945. Φαίνονται κι άλλες κούκλες από χαρτί, που είναι ντυμένες με παραδοσιακές φορεσιές της επαρχιακής Γαλλίας.

Ένα video από το βρεταννικό  PATHÉ.



Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Φωτεινές στιγμές...





από τα λουλούδια που μου χάρισαν...


από την κατασκευή στο μπαλκόνι τους...
κάτι σαν ιδεόγραμμα...
θα μπορούσε να λέει "καλοκαίρι"...


από το προσκύνημα...
στην Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρων Αροανίας!




Και του χρόνου... με υγεία!





Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Παίζοντας με το χαρτί




Χριστός Ανέστη!
Χρόνια Πολλά!


Κάποιες κατασκευές,  παλαιότερες και νεώτερες,  από  χαρτί.





Μία από τις πολλές ημιτελείς κατασκευές μου...












Καλό βράδυ!







Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

Ιταλικές κούκλες του 18ου αι./Italian dolls of 18th c.



Καλησπέρα σας!


Ψάχνοντας τους τελευταίους μήνες για κούκλες, διαπίστωσα ότι η ιστορία της κούκλας είναι πολύ μεγάλη και σοβαρή.  Είδα πολύ ενδιαφέρουσες κούκλες, και αυτό που διαπίστωσα, για μια ακόμα φορά, είναι ότι στις εικαστικές τέχνες δεν έχει σημασία αυτό που απεικονίζεις να έχει φυσική ομορφιά, αλλά να το έχεις φτιάξει με την ίδια αγάπη, με την ίδια αγωνία. Είτε είναι μία όμορφη κοπέλλα είτε είναι μια κακοπαθιασμένη γερόντισσα. 

Αυτές που θα σας δείξω όμως απόψε είναι από κάθε άποψη όμορφες!








Αυτή είναι μία χειροποίητη, παλαιά, ξύλινη, ιταλική κούκλα με μάτια από σμάλτο. Είναι μία από τις πολλές κούκλες, που όλες μαζί αναπαριστούν μία Γέννηση του Χριστού. Είναι η Μαρία, που κοιτάζει προς τα κάτω, με ένα γλυκό, ήρεμο, λίγο μελαγχολικό πρόσωπο. Είναι λεπτοδουλεμένο με απίστευτη δεξιοτεχνία. Κι αν το πρόσωπό της θυμίζει πολύ μαντόνα του Ραφαήλ, το σύνολό της είναι αρκετά avantgarde για την εποχή του, αφού η κούκλα είναι φτιαγμένη εκεί στα 1800. Πραγματικά έχει μία λιτότητα, μία καθαρότητα από πολύ πιο πρόσφατες εποχές.






Επίσης, δεν είμαι σίγουρη, αλλά θα μπορούσε να είναι μία από τις γνωστές ναπολιτάνικες κούκλες  εκείνης της εποχής, όπως είναι η δεύτερη κούκλα.


Παραδοσιακά, η κύρια  διακόσμηση των  Χριστουγέννων στην Ιταλία είναι η Φάτνη της Γεννήσεως. Σε κάθε εκκλησία, όπως και σε πλατείες, καταστήματα και άλλους δημόσιους χώρους φτιάχνουν τη σκηνή της φάτνης, που μπορεί να περιλαμβάνει ακόμη και την αναπαράσταση ολόκληρου του χωριού. Ο 18ος αιώνας ήταν η χρυσή εποχή της τέχνης αυτής, και η Νάπολη υιοθέτησε αυτή την παράδοση, με κορυφαίους καλλιτέχνες που έφτιαχναν ρεαλιστικές φιγούρες αριστοκρατών αλλά και χωρικών. Γι΄αυτό και τα γυάλινα μάτια και το μετάξι και τα μπροκάρ υφάσματα, αλλά και το μαλλί και το βαμβάκι. Έχει καταγραφεί ότι η συλλογή του βασιλιά αριθμούσε πάνω από 6.000 στοιχεία.


Είναι μία πολύχρωμη, από τερακότα και σκαλιστό ξύλο κούκλα, στα τέλη του 18ου ή αρχές του 19ου αι. Φτιαγμένη στη Νεάπολη, είναι κούκλα μιας Φάτνης της Γεννήσεως, ντυμένη με μεταξωτά και βαμβακερά ρούχα και στολισμένη με κοσμήματα. Τα μάτια της επίσης γυάλινα. Δεν αποκλείεται να είναι η προσωπογραφική απεικόνιση μιας ναπολιτάνας του 18αι.




Και απορώ... 
πού έβρισκαν το χρόνο να κάνουν όλα αυτά τα ωραία πράγματα;


Καλή Κυριακή 
σε όλους, όλους,
όλους μας!





------------------------------------------------------------------------

Πηγές:
http://www.antiquedolls.ru/doll/1246.html
http://antiquechild.com/early-1800-creche-religious-doll-from-italy/
http://www.onlinegalleries.com/art-and-antiques/detail/a-neapolitan-creche-figure/142217

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016





Καλησπέρα σας!

Μία ακόμα κούκλα για την έκθεση-καλλιστεία 
χειροποίητης κούκλας 
του Αντωνοπουλείου Ιδρύματος.
Αυτή, μαζί με άλλες δύο, μικρότερες, 
θα φύγουν  για Αθήνα!
Ελπίζω να μην είναι αργά...

Την κούκλα αυτή θα την πω Άννα.
Την έφτιαξα αυτές τις μέρες, καθώς μπόρεσα και έμεινα λίγο στο σπίτι. Το στυλ της  είναι αντιγραφή από κούκλες που βρήκα και μου άρεσαν στο διαδίκτυο. 

Η τεχνική είναι με πεπιεσμένο αλουμινόχαρτο,
 για την αρματούρα,
που ντύθηκε με δυο-τρεις στρώσεις λεπτού χαρτιού. 
Ζωγραφίστηκε, ράφτηκαν τα ρούχα της, 
την κοίταξα καλά-καλά και... την είπα Άννα!





Οι άλλες δύο μικρότερες κουκλίτσες 
είναι φτιαγμένες παλαιότερα.
Έγιναν όμως αμέσως φίλες, 
και να δω τώρα πως θα χωρίσουν.
Δηλαδή, πως θα χωρίσουμε...




Αύριο πρωί-πρωί 
φτιάχνω τα κουτιά τους...

Σας καληνυχτίζω 
με ευχές 
για μια καλή, την καλύτερη εβδομάδα!!!






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...