Μερικά ακόμα στολιδάκια!!!

Καλησπέρα σας!

Συνεχίζω 

να 

φτιάχνω στολίδια...

******

Ναι, ναι!  Καλά το καταλάβατε!  Είναι από ρολά χαρτιού υγείας!  Και συνεχίζω... φτηνά και απλά!

Καλό ξημέρωμα!

Δέσποινα

Κάλαντα στο χωριό τον παλιό καιρό.

 όξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη.

Μελωδικός και ελπιδοφόρος ακούεται αυτές τις μέρες ο αγγελικός ύμνος και, σμίγοντας με το μήνυμα των ανθρώπων "καλήν ημέραν, άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, Χριστού τη Θεία Γέννηση να πω στ΄  αρχόντικό σας...", δίνει το μέτρο της χαράς και της Θείας ευφροσύνης που επικρατούν σε Γη και Ουρανό για το μεγάλο γεγονός της ενανθρωπήσεως του Λόγου του Θεού.
Ο ύμνος των αγγέλων και το μήνυμα των φτωχών και απλοϊκών ποιμένων της Βηθλεέμ επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο και θ΄ ακούγονται όσο ζει -και θα ζει για πάντα- εδώ κάτω στη Γη η βασιλεία των Ουρανών. Γιατί, αν ο Χριστός γεννήθηκε μια φορά στη φάτνη της Βηθλεέμ, κάθε χρόνο ξαναγεννιέται σε κάθε ψυχή που με την αγνότητα και την καλοσύνη της ζητάει εναγώνια τη συνάντησή της με Εκείνον. Κι ίσως για το λόγο αυτό τα κάλαντα αποτελούν για μας την ωραιότερη από τις παιδικές μας αναμνήσεις.

**

Από πολλές μέρες νωρίτερα, σχεδόν από τις πρώτες της Σαρακοστής, αρχίζουν οι προετοιμασίες. Να γίνει η προμήθεια της "τζιουμπανίκας", για να χτυπάει την πόρτα και να σείεται συθέμελα το σπίτι. Να ετοιμαστεί έπειτα ο τουρβάς και νά΄ναι κι αυτός γερός, νά΄χει και σχοινί τριχένιο, για να σηκώνει το βάρος με τα φιλοδωρήματα, καλούδια και λιχουδιές περιζήτητες. Κι τι δεν ετοιμάζουν οι καλές νοικοκυρές.  Και του πουλιού το γάλα, που λέει ο λόγος. Κουλούρες αφράτες και ολόασπρες ζυμωμένες με καθάριο αλεύρι, κάστανα, καρύδια, πορτοκάλια και τόσα άλλα.  

Συγκεντρωνόμασταν στην πλατεία του χωριού μας όλα τα παιδιά. Και τι παιδιά τότε!  Κάπου δυο εκατοντάδες, σχολαροπαίδια και λίγο μεγαλύτερα. Σήμερα έμεινε τραγικός μάρτυρας μιας παλιάς εποχής, η επιγραφή: "Διτάξιον Μεικτόν Δημοτικόν Σχολείον Κορυφής"

Μαζευόμασταν, λοιπόν, όλα τα παιδιά στην πλατεία του χωριού και "εν χορώ" αναφωνούσαμε "Κόοολιντααα"

Κι έπαιρναν τον απόηχο τα γύρω φαράγγια και τον έκαναν τραγούδι και τον έφερναν ως πέρα στα βουνά της Πίνδου.  Κάθε αναφώνηση συνοδευόταν από δυνατά χτυπήματα της καμπάνας του σχολείου.  Και σαν να μην έφτανε αυτό, βγάζαμε από την αποθήκη της Εκκλησίας το σήμαντρο -κειμήλιο από τα χρόνια της μακραίωνης σκλαβιάς- το κρεμούσαμε στον πλάτανο και δος του νταγκ, νταγκ,ντουγκ. [...] 

  **

Η λέξη "κάλαντα" προέρχεται από τη λατινική λέξη CALENDAE, με την οποία οι Ρωμαίοι ονόμαζαν την αρχή κάθε μήνα.  Αλλά και η λέξη  CALENDAE προέρχεται από την ελληνική λέξη καλώ, γιατί ο Ποντίφηκας της Ρώμης, στην αρχή κάθε έτους, καλούσε στο Καπιτώλιο το λαό και του ανήγγελλε την αλλαγή του έτους.  Στη Βυζαντινή εποχή, στην Κωνσταντινούπολη, όμιλος πολιτών, για να εκδηλώσουν τη χαρά τους για τις γιορτές των Χριστουγέννων, γύριζαν τη νύχτα στους δρόμους, χτυπούσαν τις πόρτες και τραγουδούσαν και ξυπνούσαν τους πολίτες.  Κανένας όμως δε θύμωνε, ακόμα κι αυτός ο Αυτοκράτορας, γιατί "οι ημέρες το καλούσαν".

**

Τη νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων όλα είναι έτοιμα. Τα παιδιά ξεκινούν όλα μαζί για το πανηγύρι.  Αρχίζουν από τον κάτω μαχαλά και περνώντας απ΄ όλα τα σπίτια γυρίζουν στο χωριό. "Καλήν ημέραν, άρχοντες, αν είναι ορισμός σας, Χριστού τη Θεία Γέννηση να πω στ΄ αρχόντικό σας...". Αγγελικό και γλυκόηχο ακούγεται το τραγούδι, σπάζοντας την παγωνιά της χειμωνιάτικης νύχτας και ντάκα-ντούκου, ντάκα-ντούκου στην πόρτα του σπιτιού και "κόλιντα μπάμπου, κόλιντα κι μένα, μπάμπου, κ΄ λούρα κι αν δε με δώσεις κ΄ λούρα, δος μου τη θυγατέρα σ΄..." 

Χαμογελαστή και πρόσχαρη η νοικοκυρά ανοίγει την πόρτα κι ένα ορμητικό μελίσσι από παιδόκοσμο μπαίνει στο σπίτι.  Ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά, συνήθως ο πιο καταφερντζής, θα ξεχωρίσει και θα τρέξει στο τζάκι. Θα ανακατέψει τη χόβολη με τις ευχές: Άιντε και του χρόνου, να ζήσετε, με αρνιά και κατσίκια, καλά δεξίματα και καλά συχαρίκια, οι ανύπαντροι στις χαρές τους, κι άλλες ανάλογες με τους πόθους της οικογένειας.  Η προνοητική νοικοκυρά από βραδύς είχε φροντίσει να καίει συνέχεια η φωτιά. Έτσι σαν έρθει ο νεογέννητος Χριστούλης θα βρει να ζεσταθεί. Κι ο "ξεζιαρωστής" παίρνει το φιλοδώρημα, μεγαλύτερο απ΄ ό,τι θα πάρει καθένα από τ΄ άλλα παιδιά, που συγκεντρωμένα στη σάλα τραγουδούν: "Για βάλι το χεράκι σου στουν αργυρό σου τζέπη, να βγάλεις χίλια δύο φλουριά να δωσ' στα παλικάρια". Φεύγοντας ευχαριστούν.  "Έχιτι γεια, νοικοκυραίοι, κι τώρα κι του χρόνου, ιμείς τραγούδια κι χαρές κι ου Θεός μέρις κι χρόνια".

Επειδή όμως το κάθε σπίτι έχει τους δικούς του πόθους, τους δικούς του καημούς και τα δικά του μεράκια, τα παιδιά θα πουν κι ένα ανάλογο τραγούδι. Στο σπίτι του ξενιτεμένου θα τραγουδήσουν: "Ξενιτεμένου μου πουλί κι παραπονεμένου, η ξενιτιά σε χαίριτι κι εγώ 'χω τον καημό σου".

Όπου υπάρχει παλικάρι της παντρειάς θα πουν: "Σαν κίνηση ου νιούτσικους να πάει ν΄ αρραβουνιάσει, βάνει τουν ήλιου πρόσουπου κι του φεγγάρι στήθους", ενώ στο σπίτι που έχει κόρη ανύπαντρη θα τραγουδήσουν: "Ιδώ είνι κόρη για παντρειά, κόρη για αρραβώνα, την τάζουνε του βασιλιά, την τάζουνε του ρήγα. - Δε θέλου γω του βασιλιά, δε θέλου γω του ρήγα, μόν΄ θέλου τζουμπανόπουλο να παίζει τη φλογέρα".

Αλοίμονο αν η νοικοκυρά δεν ανοίξει την πόρτα, δε δεχτεί και δεν κεράσει τα παιδιά.  Θ΄ ακούσει τόσα πειράγματα για τον αφέντη της...  Αντίθετα, πολύ εγκάρδιες είναι οι ευχαριστίες για τους γενναιόδωρους: "Σ΄ αυτό του σπίτι του ψηλό πέτρα να μη ραΐσει κι ου νοικοκύρης του σπιτιού χίλια χρόνια να ζήσει..."

Κατάκοπα, αλλά με ακτινοβόλα την ικανοποίηση για το πλούσιο περιεχόμενο του τουρβά και της σακκούλας με τα κέρματα, μα πιο πολύ για τη συμμετοχή τους στο πανηγύρι αυτό της χαράς, επιστρέφουν στο σπίτι τους,  Το χωριό έχει παραδοθεί πάλι στης νύχτας τη σιωπή, για να ξυπνήσει το πρωί με το χτύπημα της καμπάνας, που με τη σειρά της ψάλλει κι αυτή τώρα

"Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία". 

Λαζ.  Παπαϊωάνου

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ -1244-20 Δεκεμβρίου 2007

Ελπίζω να σας αρέσει και η ανάλογη κατασκευή μου!

Καληνύχτα σας!

Δέσποινα

Τα τελευταία δώρα!

Καλησπέρα σας!

Στην αποψινή μου ανάρτηση θα σας δείξω  τα δύο τελευταία δώρα των φετινών γιορτών. Το πρώτο είναι αυτό που έδωσα και το δεύτερο είναι το τελευταίο που πήρα...

Το πρώτο δώρο λοιπόν είναι το ελαφάκι... ο Φίλιππος!!! Τον έφτιαξα με ξερά κλαδάκια δέντρων του κήπου μου, που έχω από κλαδέματα, σε μια άκρη. Είναι από ροδιά και βερυκοκιά. Ένα κοφτερό μαχαιράκι, μία εικόνα από το διαδίκτυο και ξεκίνησα. Η αλήθεια είναι ότι ο μικρός Φίλιππος μου μάτωσε άσχημα το δάκτυλο, αλλά χαλάλι του...

   

 

Με το Φίλιππο θα πάμε μια τελευταία βόλτα μέχρι το Πανηγύρι μας και τη marilise. Ελάτε μαζί μας! Ξέχασα να σας πω ότι ο Φίλιππος έχει ύψος 7εκ. περίπου (χωρίς τα κέρατα).

***

Το δεύτερο δώρο είναι αυτό  που πήρα!

Είναι ένα δαντελένιο σακουλάκι, σε σχήμα καρδιάς, γεμάτο με λεβάντα! Δεν είναι πανέμορφο! Μου το έφεραν από τις Βρυξέλλες! Αλήθεια, τί όμορφες που είναι αυτές οι δαντέλες!!! Έχω και ένα πανέμορφο κοπανέλι από την Αίγινα. Θα τα βάλω μαζί!

***

Κι επειδή ο λόγος για δαντέλες και κοπανέλια,

θυμήθηκα μερικούς πίνακες με θέμα γυναίκες που κατασκευάζουν δαντέλες.

Θαυμάστε τους!

The Lacemaker by Johannes Vermeer (1669–1670),  oil on canvas 24.5 cm x 21 cm

 Το έργο δείχνει μια νεαρή γυναίκα ντυμένη με ένα κίτρινο σάλι, κρατώντας ένα ζευγάρι μασουράκια στο αριστερό της χέρι, καθώς αυτή τοποθετεί προσεκτικά μια καρφίτσα στο μαξιλάρι πάνω στο οποίο κάνει τη δαντέλα της.  Το κορίτσι έχει τοποθετηθεί μπροστά από έναν κενό τοίχο, πιθανώς επειδή ο καλλιτέχνης προσπάθησε να εξαλειφθούν οποιεσδήποτε εξωτερικές αποσπάσεις της προσοχής από την κεντρική εικόνα.  Το έργο είναι το μικρότερο από τα έργα του Βερμέερ, αλλά με πολλούς τρόπους ένα από τα πιο αφηρημένα και ασυνήθιστά του.

The lace-maker by Vasili Andreevich Tropinin (1823), 74.7x59.3 cm, oil on canvas



 Εδώ, η ωραία κοπέλα, που δεν είναι κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, κοιτάζει επίμονα  προς το θεατή. Η φιγούρα της και οι κινήσεις της είναι γεμάτες χάρη. Η εικόνα αυτής της νέας και γοητευτικά απλής αστής ενσαρκώνει την ποίηση της απλότητας και την ευχάριστη ζωή στο σπίτι.  Είναι προφανές ότι η νεκρή φύση με το ψαλίδι σε πρώτο πλάνο  δεν είναι λιγότερο ενδιαφέρουσα για τον Tropinin από ό,τι η όμορφη κατασκευάστρια δαντέλας. Ο γενικός τόνος ελιάς προσδίδει κάποια ευγενή συγκράτηση στον πίνακα.

The Lace-Maker by Caspar Netscher (1662), oil on canvas, 33 x 27 cm

 Το έργο είναι μία από τις πιο επιτυχημένες αναπαραστάσεις της εξιδανικευμένης γυναικείας αρετής στην ολλανδική τέχνη. Το σεμνό, μάλλινο φόρεμα του κοριτσιού  συνεπάγεται έλλειψη ματαιοδοξίας, ενώ η απορρόφησή της στο δύσκολο έργο της δαντέλας υπογραμμίζει τη σοβαρότητά της και την  ηθική της εντιμότητα.  Ένας πίνακας με τολμηρά περιορισμένη παλέτα, με έντονη γλυπτικότητα η οποία αντισταθμίζεται από ένα φωτεινό λευκό τοίχο, έχει τελικά μία αύρα  μνημειακότητας, διαψεύδοντας τις μέτριες διαστάσεις του.

Καληνύχτα σας

και καλή εβδομάδα!

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ!

Ένας παλιός μύθος λέει, πως όταν οι τρεις Μάγοι βρίσκονταν στο δρόμο, φιλονίκησαν ποιος κρατούσε το πιο πολύτιμο δώρο για το θείο Βρέφος.  Μετά απ΄ αυτή τη φιλονικία, σηκώνοντας τα μάτια τους στον ουρανό, είδαν πως το αστέρι, που ήταν οδηγός τους, είχε χαθεί!

Συνεχίζοντας το δρόμο τους, κάποια στιγμή, έφτασαν σ΄ ένα χωριό.  Εκεί, βρήκαν τους χωρικούς μαζεμένους γύρω από ένα πηγάδι, που είχε στερέψει.

Βλέποντας τη δίψα τους οι Μάγοι, λυπήθηκαν. Αμέσως, τότε, έχυσε ο καθένας το νερό που κουβαλούσαν για τον εαυτό τους κι έτσι ξεδίψασαν οι χωρικοί.  Σκύβοντας, μετά απ΄ αυτό, οι Μάγοι στην επιφάνεια του πηγαδιού, αντίκρισαν το καθρέπτισμα του άστρου που είχε εξαφανισθεί!

***

Ο μύθος κρύβει μία αλήθεια[για μένα].  Αντιμάχεται ο εγωισμός με την αγάπη.  Όσο ο κάθε Μάγος υποστήριζε εγωιστικά ότι το δικό του δώρο ήταν το καλύτερο, το αστέρι, που τους έδειχνε το δρόμο για το θείο Παιδί, εξαφανιζόταν.

....

Όταν, όμως, ξέχασαν τις διαφορές τους, τους εγωισμούς τους και αδελφώθηκαν στην κοινή πράξη της αγάπης, τότε, το αστέρι έδωσε και πάλι την οδηγητική παρουσία του. 

............................................

Πηγή κειμένου: Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ-1163-20 Δεκεμβρίου 2002, σ. 241

Something CAS and SWEET!!!

Με την κάρτα αυτή συμμετέχω στην 3η πρόκληση  του Addicted to CAS, όπου το ζητούμενο είναι κάτι απλό, καθαρό και "γλυκό". "Γλυκά Χριστούγεννα" λοιπόν για μένα και ελπίζω και για όλους!

With this card I participate in the third challenge at Addicted to CAS, where Patrice wants we to create something  simple, clean and "sweet." So, "Sweet Christmas" for me and I hope for everyone!

Καληνύχτα σας!

Goodnight!!!

Χριστουγεννιάτικο στολίδι σαν λουλούδι!!!

Χαίρεται!

Απόψε θα σας δείξω ένα στολίδι που κυριολεκτικά χωράει σε μια χούφτα

και μπορεί να ανοίξει σαν λουλούδι!

Ένα όμορφο στολίδι-έκπληξη!

Αυτό το στολίδι θα ήθελα να το στείλω στο διαγωνισμό της Ανεράιδας, έστω και την τελευταία στιγμή!

Πώς το έφτιαξα! Ελπίζω τα σκαριφήματα που έκανα και το κείμενο να σας βοηθήσουν...
Η αρίθμηση στο κείμενο αντιστοιχεί στα σκαριφήματα.

1.Κόβουμε 5 κομμάτια χαρτί 9Χ9εκ. και 2 κομμάτια 4,5Χ4,5εκ.

2. Στα 5 χαρτιά θα πρέπει από τη μία πλευρά το σχέδιο να είναι ένα, μεγάλο, με το κέντρο του στο κέντρο το χαρτιού, ενώ στην άλλη πλευρά, καλό είναι, τα σχέδια να είναι πολύ μικρότερα και πολλά. Αυτά τα χαρτιά μπορεί να τα διαλέξετε, όταν τα αγοράζετε, να έχουν σχέδια και από τις δύο πλευρές, και να είναι αυτά τα σχέδια που θα σας βοηθήσουν να έχετε το μεγάλο μοτίβο στο κέντρο της μιας πλευράς του χαρτιού. Βέβαια, όλα αυτά μπορούν να γίνουν και με σφραγίδες, οπότε το αποτέλεσμα είναι πιο καλλιτεχνικό!

Τα 2 μικρά χαρτιά μπορούν να είναι από το ίδιο χαρτί ή να σφραγισθούν πάνω τους ευχές!

3. Το κάθε ένα, από τα 5 χαρτιά, το τσακίζω στη μέση(οριζοντίως και καθέτως) και στη συνέχεια διαγωνίως(3.1). Προκύπτουν 4 τετράγωνα διηρημένα το καθένα σε 2 τρίγωνα.
Διπλώνω δύο αντικριστά τετράγωνα προς τα μέσα, τσακίζοντας τις ακμές τους(που τα διαιρούν, σε δύο τρίγωνα) και σπρώχνοντας  προς τα μέσα ενώνω τις αντικριστές ακμές(3.2). ΠΡΟΣΟΧΗ! Στο δίπλωμα πρέπει η πλευρά με το μεγάλο μοτίβο να είναι προς τα έξω(3.3). Τελικά, θα έχω 5 τετράγωνα 4,5Χ4,5εκ.

4. Κολλάω το ένα τετράγωνο πάνω στο άλλο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Δεν κολλάω το πρώτο με το τελευταίο! Μόνο έτσι θα μπορεί να διπλώνει το στολίδι και να γίνεται μόλις 4,5Χ4,5εκ.

Προσέχω, στο κόλλημα, οι "κλειστές" κορυφές(Κ) να είναι όλες μαζί.

5. Στο πρώτο και το τελευταίο χαρτάκι, απέναντι από τις κορυφές(Κ) κολλάω δύο κομματάκια κορδέλας, 12 εκ. περίπου, ένα σε κάθε κορυφή.

6. Από πάνω κολλάω τα κομματάκια των 4,5Χ4,5εκ., που έκοψα στην αρχή, ένα σε κάθε πλευρά. Αυτό γίνεται για να στερεωθεί καλύτερα το κορδελάκι αλλά και για να είναι πιο περιποιημένη η κατασκευή μας.

7. Περνάω τα δύο κορδελάκια σε μία χάντρα που θα έχει τρύπα. Η τρύπα να μην είναι μεγάλη, ίσα να χωράνε τα κορδελάκια. Δένουμε τα κορδελάκια μαζί, στις πάνω άκρες τους.
8. Όταν θέλω να ανοίξω το στολίδι μου τραβάω τη χάντρα  κοντά στο κόμπο. Ανοίγει το στολίδι μόνο του, και στη συνέχεια κατεβάζω τη χάντρα στην κορυφή του στολιδιού. 'Οταν θα θελήσω να το κλείσω, ανεβάζω πάλι τη χάντρα στον κόμπο , διπλώνω στο στολίδι, κατεβάζω  τη χάντρα στην κορυφή και το ασφαλίζω. Προσπαθήστε το! Δεν είναι δύσκολο!

Καληνύχτα σας!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!/MERRY CHRISTMAS!!!

 

Γέννηση του Χριστού
δεύτερο μισό του 15ου αιώνα, 78x96εκ.
άγνωστος μεταβυζαντινός ζωγράφος από την Κρήτη

Στο κέντρο της σύνθεσης εικονίζεται η Παναγία ξαπλωμένη έξω από το σπήλαιο της Γέννησης, ο μικρός Χριστός στη φάτνη και τα ζώα που τον ζεσταίνουν με τις ανάσες τους. Γύρω από το κεντρικό θέμα εικονίζονται τα δευτερεύοντα επεισόδια της αφήγησης του ευαγγελίου και των αποκρύφων ευαγγελίων, όπως το Λουτρό του Βρέφους, η συνομιλία του Ιωσήφ με τους βοσκούς, η άφιξη των Μάγων, η αναγγελία στους ποιμένες και η δοξολογία των αγγέλων. Ο λαγός και το ελάφι στο πρώτο επίπεδο είναι στοιχεία από την τέχνη της Αναγέννησης.

  ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· ᾿Ισραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν. (Ἡσ. α´ 3)

  "The ox knows its owner and the ass its master's crib" (Isaiah 1:3)

Πηγή εικόνας:

http://194.177.217.107/gr/icons.asp?cursort=iconTitle&selectFieldValue=&vpage=1
 [24-12-2012]



ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΣΤΟΛΙΔΙ Νο 3/Christmas Ornament No 3

Καλησπέρα σας!

Απόψε είναι ακόμα μια πολύ κρύα βραδιά. Είναι αλήθεια αυτό που λένε:

" Μπρος και πίσω του Χριστού η καρδιά του χειμωνιού"

Το 3ο χριστουγεννιάτικο στολίδι είναι έτοιμο, μαζί και το video του, όπως σας το είχα υποσχεθεί. Μάλιστα είναι δύο τα στεφανάκια που σας δείχνω και όχι μόνο ένα, και επιπλέον θα μπορέσετε, κατανοώντας την τεχνική, να φτιάξετε και ένα μικρό χριστουγεννιάτικο δεντράκι, όπως αυτό που είδατε πιο πάνω.

Με αυτό το δενδράκι θα ήθελα να συμμετέχω για τρίτη φορά στο όμορφο πανηγύρι της Marilise

Τα στεφανάκια μπορείτε να τα φτιάξετε εύκολα και γρήγορα. Μέσα σε μισή ώρα θα έχετε ένα όμορφο στολιδάκι που μπορείτε να το κρεμάσετε στην πόρτα σας, στο δέντρο σας, να το κάνετε δώρο ή αν το κάνετε πιο λεπτό, πιο μικρό να μπει σε κάρτα. Ειδικά το πρώτο στεφανάκι πάντα βγαίνει όμορφο...

Δείτε το video μου και ελπίζω να σας αρέσει.



Σας στέλνω μια ζεστή καληνύχτα

με πολύ χρυσόσκονη!!!

 

Δύο απλές ιδέες για χριστουγεννιάτικα στολίδια!

Καλησπέρα σας!

Επειδή δε βρήκα το χρόνο   να ετοιμάσω την ανάρτηση για το στεφανάκι, που θα είναι και το τρίτο χριστουγεννιάτικο στολίδι που θάθελα να σας δείξω, γι΄ αυτό αποφάσισα να σας "φέρω εδώ" κάτι άλλο χριστουγεννιάτικο που βρήκα! Το βρήκα μέσα σε ένα παλιό περιοδικό της μαμάς μου, του 1962, και είναι  δύο όμορφα χριστουγεννιάτικα  στολίδια με απλά και φθηνά υλικά.

Πώς μ΄ αρέσει να βρίσκω παλιές τέτοιες κατασκευές ή παλιά σχέδια δε λέγεται! Έχουν κάτι το ανεπιτήδευτο, κάτι το απέριττο! Κάτι το αλλοτινό και γνωστό! Ακόμα και  το πολυτονικό του κειμένου... μου θυμίζει κάτι το οικείο!

 Ίσως ψάξω και για κανένα άλλο...

Ελπίζω να  αρέσουν και σε σας και να σας εμπνεύσουν!

Η κατασκευή με το στεφανάκι έπεται...

Καληνύχτα σας και καλή εβδομάδα!

 

Άγγελος Χριστουγέννων!/Christmas Angel!

Χαίρεται!

 Σήμερα, 30 Νοεμβρίου, η πόλη μου τιμά τον Άγι-Αντρέα της!

Τον Απόστολο που τα γεροντικά του βήματα τον έφεραν σ΄ αυτή την πόλη για να μιλήσει για το διδάσκαλό του και τελικά να μαρτυρήσει εδώ για την αγάπη Του!  Ας έχουμε την ευχή του.

Κι εγώ συνεχίζω να φτιάχνω χριστουγεννιάτικα στολίδια! Αυτή τη φορά είναι ένας άγγελος!

Ένας χριστουγεννιάτικος χειροποίητος, και ουχί α-χειροποίητος, άγγελος!

Η τεχνική είναι η ίδια με αυτή στις χήνες, των δύο προηγούμενων αναρτήσεων. Το πρόσωπο και το χέρι είναι από τον πίνακα του Raphael, Madonna del Baldacchino (1507-1508), που τον φωτοτύπησα από κάποιο βιβλίο και στη συνέχεια έκοψα ό,τι χρειαζόμουν. Ακόμα, ένα  αποξηραμένο χορταράκι που επιχρύσωσα, σύρμα για τα φτερά και το φωτοστέφανο, ακρυλικά χρώματα και αρκετές ώρες δουλειάς... ήταν τα υλικά μου για τον αναγεννησιακό μου άγγελο. Το ύψος του είναι περίπου 10εκ.

 Τον άγγελο θα τον στείλω στο χριστουγεννιάτικο πανηγύρι του blog "stars and icicles" της marilise.  Είναι η δεύτερη συμμετοχή μου και είναι για το τρίτο 15θήμερο. Δεν πρόλαβα το δεύτερο νομίζοντας ότι θα μπορούσα και σήμερα, όλη μέρα, να συμμετέχω. Δεν πειράζει, θα είμαι μάλλον η πρώτη συμμετέχουσα αυτή τη φορά.



 

Καληνύχτα σας!

Χριστουγεννιάτικο στολίδι Νο2/ Christmas Ornament No2

Χαίρεται!

Ήδη έχετε δει τη Ρηνούλα!  Ναι, αυτό είναι το όνομα της δεύτερης χήνας μου!

Θα τη γνωρίσετε καλύτερα στα videos που ακολουθούν, όπου θα δείτε και τη "γέννησή" της!

Δεν της αρέσει να αναφέρομαι σε "κατασκευή" της αλλά σε "γέννησή" της. Όπως λέει και η ίδια: "Η Sofi[η πρώτη χήνα μου] έχει κατασκευαστεί... εγώ έχω πλαστεί!" Επιπλέον, λόγω της στεφάνου θεωρεί ότι είναι "εστεμμένη".  Γενικώς "εστεμμένη"...

Ελπίζω να είναι κατανοητά τα videos για να μπορέσετε να φτιάζετε κι εσείς τη δική σας χριστουγεννιάτικη χήνα ή οτιδήποτε άλλο. Την τεχνική, όπως θα τη δείτε, δεν την έχω δει κάπου, τουλάχιστον στο διαδίκτυο, και γι΄αυτό σε κάθε στολίδι που φτιάχνω συνεχίζω την προσπάθεια τελειοποίησής της.

Επίσης, με τη Ρηνούλα συμμετέχω και στην πρόσκληση για την πιο αγαπημένη χριστουγεννιάτικη κατασκευή http://giasminblogspotcom.blogspot.gr/2012/11/blog-post.html   Ήτο επιθυμία της Ρηνούλας: "Γιατί η Sofi πήγε σε διαγωνισμό και όχι και εγώ; Εγώ εξάλλου είμαι η "εστεμμένη"". Καταλαβαίνετε...

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ
με υγεία και χαρά!

Χριστουγεννιάτικο πανηγύρι!

Χριστουγεννιάτικα

στολίδια

συνέχεια...

Καλησπέρα σας!

Με τη χήνα μου τη Sofi, ακόμα ένα μικρό χειροποίητο στολίδι(9Χ9 εκ.), έρχομαι αυτή τη φορά να  λάβω μέρος στο χριστουγεννιάτικο πανηγύρι του blog "stars and icicles" της marilise.  Χαίρομαι που διαπιστώνω ότι δεν είμαι η μόνη που αναζητώ τα Χριστούγεννα από τόσο νωρίς...

 Και επειδή η Sofi είναι το δεύτερο από τα στολιδάκια που ανήκουν στην σειρά "Christmas2012", που φτιάχνω κάθε βδομάδα μέχρι τα Χριστούγεννα, θα επανέλθω με ανάρτηση, σε λίγες μέρες για να σας δείξω πως την έφτιαξα!  Ελπίζω να σας αρέσει...

Για δείτε την και στις πιο κάτω φωτογραφίες!

Μόλις που την πρόλαβα στην αυλή.  Λίγο ακόμα και θα μου είχε πετάξει.  Γιατί πετάει.  Δεν το πιστεύετε;  Και πετάει και τσιμπάει.  Δυνατά μάλιστα!  Μόλις την τελείωσα μού τσίμπησε το δάκτυλο...  Αμ, το άλλο!  Πιστεύει πως είναι φιλόλογος και όλο ψάχνει τα χαμένα βιβλία της.  Το πιο παράξενο είναι πως πιστεύει ότι μπορεί και μιλάει με τις εικόνες των βιβλίων.  Δεν ξέρω τι να την κάνω μέχρι τα Χριστούγεννα...

Καλή εβδομάδα και

Καληνύχτα σας!